Τα τοπωνύμια των Σουλιμοχωρίων

«Ουδέ γαρ άνευ σμικρών τους μεγάλους φασίν οι λιθολόγοι λίθους ευ κτίσθαι» (Οι λιθολόγοι λένε πως χωρίς τα μικρά λιθάρια, ούτε τα μεγάλα στέκονται καλά. Πλάτωνος Νόμοι, Χ 902ε)

Τοπωνύμια, όπως δηλώνει η ετυμολογία της λέξης, είναι η ονομασία, το όνομα με το οποίο προσδιορίζεται μια συγκεκριμένη εδαφική τοποθεσία, μικρή ή μεγάλη.
Αυτά μας καθρεπτίζουν όλη την εθνική ζωή μας σε όλη την ιστορική της πορεία, την πολυαίωνη γλώσσα μας με τους τρόπους της και τις μεταλλάσσουσες φωνητικές και άλλες μορφές της, τα έθιμά μας, τα επαγγέλματά μας, τις ιστορικές μας εθνικές περιπέτειες, τις μορφές και την ποικίλη χρήση της ελληνικής γης, τους ξένους ''επισκέπτες'' ή κατακτητές που, ως κάποιο βαθμό, ''έβαψαν'' τη γλώσσα μας και άφησαν και τοπωνύμια που εκείνοι, με δικά τους στοιχεία, έθεσαν.
Είναι ένα πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο, ένας θαυμαστός εθνικός θησαυρός, μια πλουσιότατη πνευματική κληρονομιά που συνθέτει και εκφράζει την πολιτισμική και ιστορική ταυτότητα.
Τα τοπωνύμια είναι το υλικό από το οποίο θα εξαχθούν θετικές και άριστα τεκμηριωμένες πληροφορίες, έπειτα από φιλολογική, ιστορική αναλυτική συγκριτική και ετυμολογική μελέτη και σε τελευταία ανάλυση, η μελέτη τους θα επιτρέψει να βγάλουμε συμπεράσματα γενικότερης εθνικής σημασίας.
Οι κάτοικοι αυτής της περιοχής δεν έχουν μόνο οικονομικό δεσμό με τα κτήματα και με τα ζώα, ποιμενικά και οικόσιτα, αλλά έχουν δεσμό συναισθηματικό, γιατί σ’ αυτά τα κτήματα δίνουν την καθημερινή παρουσία τους και τον αγώνα τους με τη φιλόπονη εργασία τους.
Τη σημασία και τη σπουδαιότητα των τοπωνυμίων χαρακτηρίζει αρκετά η διαπίστωση του Α. Μηλιαράκη, ότι αυτά αποτελούν τα ''άγραφα μνημεία της Ιστορίας ή επιγραφές ανάγλυφες στο έδαφος''.
''Τα τοπικά ονόματα'', γράφει ο Σπ. Λάμπρου, ''είναι οιονεί τα περισωζόμενα τόξα κατεστραμμένης γέφυρας ήτις μετάγει από του παρόντος εις το παρελθόν…''
Κάθε τόπος και σημείο της γεωγραφικής περιφέρειας, είτε είναι χωράφια άγονα, είτε είναι λάκκες επίπεδες, είτε είναι ρεματιές και δασωμένα μέρη, έχει την ιστορία του. Κάθε δέντρο και λιθάρι έχει τη δική του ιστορία και το δικό του ενδιαφέρον.
Τα τοπωνύμιά μας, έτσι καθώς ζουν αιώνες πολλούς και εξελίσσονται στο στόμα του λαού, συνθέτουν μια ανεκτίμητη ζωντανή εγκυκλοπαίδεια με θησαυρικές πληροφορίες ποικίλες και πολύτιμες.
Στα Σουλιμοχώρια υπάρχουν πάρα πολλές τοποθεσίες και θέσεις, που για τον προσδιορισμό τους έχουν ειδικά ονόματα, τα οποία προήλθαν από παλιά, για διαφορετικούς λόγους το καθένα, έτσι που σήμερα έχουν λαογραφική αξία.
Πολλά από τα τοπωνύμια της περιοχής είναι αρβανίτικα. Δεν πρέπει να υποτιμάται η αξία τους, γιατί εκτός των άλλων, είναι ενδεχόμενο, κάτω από το αρβανίτικο τοπωνύμιο να κρύβεται παραφθαρμένο ή απλώς μεταγλωττισμένο στ’ αρβανίτικα παλαιότερο, αρχαίο ή μεσαιωνικό ελληνικό τοπωνύμιο, ή και ακόμα να επισημαίνει την ύπαρξη αρχαίου μνημείου. Πολλά από αυτά σήμερα δεν βρίσκονται με το γνήσιο σωστό και φωνητικό τους τύπο. Αυτό οφείλεται στην αλληλεπίδραση από την κοινή συμβίωση ελληνόγλωσσων και αλβανόγλωσσων πληθυσμών στους αυτούς ή τους παράλληλους οικισμούς τους και γι’ αυτό τα αρβανίτικα δεν μιλιούνται πια καθαρά, αλλά δέχονται έντονες επιδράσεις από την νεοελληνική γλώσσα, όπως φυσικά και οι ελληνόφωνοι πληθυσμοί δέχονται αρβανίτικα γλωσσικά στοιχεία και πλουτίζουν με αυτά τη γλώσσα τους. Έτσι βλέπουμε απλά ελληνικά τοπωνύμια με αρβανίτικες καταλήξεις, όπως επίσης σύνθετα τοπωνύμια με πρώτο ή δεύτερο συνθετικό ελληνικό ή αρβανίτικο.
Συμβαίνει πολλές φορές σε διάφορους τόπους, ανάμεσα σε αρβανίτικα ή ελληνικά τοπωνύμια, να βρίσκονται και μερικά σλάβικα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι αρβανίτες είναι οι φορείς των σλάβικων τοπωνυμίων ακόμα και σλάβικων γλωσσικών στοιχείων, λόγω της μετοικεσίας τους, επίδραση από την επαφή τους με τους σλάβικους γλωσσικά πληθυσμούς.
Στους τόπους όπου βρίσκονται σήμερα οι αλβανόφωνοι πληθυσμοί υπήρχαν αναμφισβήτητα παλαιότερα ελληνόφωνοι γηγενείς πληθυσμοί, με ελληνικά αρχαία ή μεσαιωνικά τοπωνύμια, τα οποία όμως τα πιο πολλά εξετοπίσθηκαν και αντικαταστάθηκαν με άλλα αρβανίτικα, έγινε δηλαδή νέα ονοματοθεσία.
Για να συντελεστεί η αποστολή του παλαιού ονόματος και ν’ αντικατασταθεί με άλλο πρέπει να συντρέξουν ορισμένοι παράγοντες:
α) Να καταστραφεί ή να φύγει ο ντόπιος πληθυσμός στο σύνολό του ή στο μεγαλύτερο μέρος του και
β) Να εγκαταλείψει προσωρινά ο ντόπιος πληθυσμός τον τόπο του, οι νέοι κάτοικοι να τους δώσουν νέα ονομασία, και να παραμείνει το νέο όνομα, έστω κι αν επανήλθαν αργότερα οι παλιοί κάτοικοι.
Τα ξένα τοπωνύμια είναι τ’ αχνάρια που απόμειναν από το πέρασμα ξένων λαών, που χάθηκαν ή αφομοιώθηκαν μέσα στο πύρινο αφομοιωτικό χωνευτήρι του ελληνισμού.
Από τα τοπωνύμια αυτά μεγάλη αναλογία προέρχεται από ανθρωπονυμίες (επώνυμα), ακολουθούν τα αγιωνυμικά, τα φυτώνυμα και εκείνα που προέρχονται από την ποικιλία, το σχήμα και τη φυσική διαμόρφωση του εδάφους.
Τα τοπωνύμια των Σουλιμοχωρίων είναι:
Άμπουλας: Πηγή νερού που έχει νερό μόνο τον χειμώνα με τις βροχές. Το καλοκαίρι στερεύει.
Ανάθεμα: Ονομάστηκε έτσι από (το ανάθεμα που έκαναν) κάποια κατάρα, αφορισμό που έκαναν οι πρόγονοί μας για κάποιο περιστατικό που έγινε στο σημείο εκείνο. Στο σημείο αυτό όποιος περνούσε έριχνε και μια πέτρα για να καταραστεί.
Αραγκέρα: Η ονομασία του τοπωνυμίου προέρχεται από δύο αρβανίτικες λέξεις. Από την πρώτη ''άρα'' που σημαίνει χωράφι και τη δεύτερη ''γκέρα'' που σημαίνει πλατύ.
Αραϊμάδε: Το τοπωνύμιο αυτό σημαίνει μεγάλος αγρός και προέρχεται από τις αρβανίτικες λέξεις ''άρα'' και ''μάδε'', μεγάλος.
Αραμπάσκε: Το τοπωνύμιο αυτό σημαίνει μαζικό χωράφι και προέρχεται από τις αρβανίτικες λέξεις ''άρα'' και ''μπάσκε'', που σημαίνει μαζικό.
Βίγλα: Είναι Βυζαντινή λέξη και σημαίνει σκοπιά, παρατηρητήριο, θέση από την οποία μπορεί κάποιος να παρακολουθεί ό,τι συμβαίνει γύρω, ιδίως τις κινήσεις του εχθρού.
Βαρικό: Σημαίνει υγρός, βαλτώδης τόπος. Βαρικό χωράφι σημαίνει το χωράφι που δεν οργώνεται, πάει βαρύ.
Βαρί Κώστα: Αρβανίτικη λέξη varr-i = τάφος του Κώστα.
Βατιγκέρα: Αρβανίτικη λέξη, βαθι-glere που σημαίνει το φαρδύ, το μεγάλο γαλάρι.
Βιδέζα (η): Αρβανίτικη λέξη Βιθ-δι, η γελέα η ορεινή (ulmus montana) της τάξεως των κνιδωτών. Βιδ και με το επίθημα -εζα σαν παραγωγική κατάληξη και με την έννοια περιεκτική, σημαίνει τόπος από πολλές βιδιές.
Bari Κόνιζα: Είναι αρβανίτικη λέξη, Barri-Koneza (kont-a) εικόνα, εικονοστάσι και σημαίνει ''τάφος πλησίον εικονοστασίου''.
Βρέστιζα: Το τοπωνύμιο είναι αρβανίτικο και προέρχεται από τη λέξη vresht που σημαίνει αμπέλι και την κατάληξη eza που σημαίνει μικρό.
Βρέστα-Λέσι: Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη vresht που σημαίνει αμπέλια και τη λέξη ''λέσι'' που σημαίνει πυκνά.
Βάγια: Την ονομασία αυτή το τοπωνύμιο την πήρε από κάποια βάγια (δάφνη) που υπήρχε στην περιοχή.
Βυρτάτση (Βουρντάτσι): Αρβανίτικη λέξη που σημαίνει τρύπα του Τάτση. Πήρε την ονομασία αυτή από τον πρώτο ιδιοκτήτη του χωραφιού που βρίσκεται η τρύπα. Στην περιοχή αυτή υπήρχαν πολλά χωράφια τα οποία έχουν εγκαταλειφθεί και χρησιμοποιούνται μόνο για βοσκοτόπια. Από την τοποθεσία αυτή αγναντεύεις το μεγαλύτερο μέρος της Μεσσηνιακής πεδιάδας με τα χωριά της μέχρι την Καλαμάτα. Επίσης αγναντεύεις πολλά χωριά της Τριφυλίας και της Ολυμπίας. Είναι σε υψόμετρο 864 μέτρων.
Γκράβα-θελ: Σημαίνει βαθύλακος κατά τον Φουρίκη arabe-a, τάφρος, χαράδρα, κοίλωμα.
Γκούρι: Η ονομασία αυτή προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη qur-i που σημαίνει λιθάρι, πέτρα. Πήρε το όνομα από μία μεγάλη πέτρα που βρίσκεται στην περιοχή.
Γκούριζα: Είναι αρβανίτικη λέξη και σημαίνει μικρή πέτρα.
Γκούρι-Κούκι: Προέρχεται από δύο αρβανίτικες λέξεις. Από την πρώτη, qur-i που σημαίνει λιθάρι και από την δεύτερη kuq-i (κούκε) που σημαίνει κόκκινος. Στην περιοχή αυτή υπήρχαν κοπάδια πέρδικες, ενώ σήμερα δύσκολα βρίσκεις εκεί τέτοια πουλιά.
Γκούρι-Μάδι: Σημαίνει μεγάλη πέτρα.
Γρηγόραινα: Η ονομασία της προήλθε από την εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου που βρίσκεται στη ρίζα του βουνού. Είναι η αρχαιότερη εκκλησία στο Σουλιμά, την οποία έφτιαξαν οι πρώτοι κάτοικοι όταν εγκαταστάθηκαν εκεί πριν το 1400. Η εκκλησία αυτή όπως και οι άλλες εκκλησίες στο Σουλιμά αναφέρονται στην ενετική απογραφή της εκκλησιαστικής περιουσίας που έγινε κατά τα έτη 1679-1700. Η παράδοση όμως λέει ότι ονομάστηκε Γρηγόραινα από κάποιο Σουλιμαίο ονόματι Γρηγόρη που ήταν μεγαλοκτηνοτρόφος και ήταν ιδιοκτήτης της περιοχής.
Γκούρι-γκέρι: Είναι αρβανίτικη λέξη και σημαίνει πέτρα πλατιά.
Γκουρι-ι-ζι: Σημαίνει μαύρη πέτρα.
Γκούρι-ντε-Μπέρδα: Σημαίνει άσπρος βράχος ή τόπος με άσπρες πέτρες και προέρχεται από τις αρβανίτικες λέξεις Gur-De-Barde.
Γκούρι με ντι ντιέρ: Σημαίνει η πέτρα με τις δύο πόρτες.
Γκρίχα: Η περιοχή ονομάστηκε έτσι από τις πέτρες που χρησιμοποιούνται για ακόνι.
Γκούρι-φουφούνα: Σύνθετη λέξη. Από την αρβανίτικη qur, λιθάρι και το όνομα του ιδιοκτήτη του χώρου, ''Φουφούνα'', που μπορεί να είναι και το παρώνυμο.
Γκούριγκλιάτι: Σύνθετη λέξη από το αρβανίτικο qur, λιθάρι και γκλιάτ, μακρύ λιθάρι.
Γκέριθι: Σημαίνει μικρός φαρδύς τόπος.
Γκάρδι Γκιώνη: Είναι αρβανίτικη λέξη, gardhi και σημαίνει φράγμα, περίφραγμα και κατ’ επέκταση κήπος του Γκιώνη, από τον ιδιοκτήτη.
Γκρόπα: Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη grope που σημαίνει κοίλωμα, βαθουλωτός τόπος.
Δρίζα ή Δρίζες: Είναι αρβανίτικη λέξη drizea και δηλώνει την ύπαρξη ακανθών και κατ’ επέκταση και άλλων ξηρών ακανθών.
Δριμή: Η ονομασία του προέρχεται από το δάσος των δρυών. Υπάρχουν ακόμα πελώρια αιωνόβια δέντρα δρυός. Πιστεύεται όμως ότι το τοπωνύμιο αυτό προήλθε από τον πρώτο οικιστή, το όνομα του οποίου ήταν Δριμής. Η παράδοση λέει ότι η οικογένεια Δριμή που κατοικεί σήμερα στο Κοπανάκι, εγκατέλειψε την περιοχή αυτή προ πολλών ετών και πήγε στην Αγριλιά και στη συνέχεια στο Κοπανάκι. Στην απογραφή των Ενετών του 1700 αναφέρεται οικισμός Drimi με 16 κατοίκους δηλαδή με 3-4 οικογένειες.
Διμινέζα (η): dimnisht= χειμαδιό και κατάληξη eza (περιεκτική) αλβανική λέξη Dimnishteza με αποβολή του sht και συνήχηση αφομοιωτική του mth σε m κατά τον καθηγητή κ. Δημ. Γεωργακά, σημαίνει άγρια σίκαλη.
Ζέλια: Αρβανίτικη λέξη zelje που σημαίνει χαλικούρα από κατεβασιές του ποταμού.
Κλήσιζα: Η περιοχή πήρε την ονομασία από μια μικρή εκκλησία που υπήρχε εκεί. Είναι αρβανίτικη λέξη klisheza= μικρή εκκλησία.
Κλήσια Μπούκουρη: Προέρχεται από δύο αρβανίτικες λέξεις που σημαίνουν η πρώτη εκκλησία και η δεύτερη όμορφη.
Κινέτα: Η λέξη κινέτα είναι αρβανίτικη λέξη και σημαίνει υγρότοπος, βαλτότοπος τον χειμώνα.
Κεραμίδεζα: Σημαίνει τόπος γεμάτος από κεραμίδια. Προέρχεται από τη λέξη qeramidhe και την αρβανίτικη κατάληξη -eza με έννοια περιεκτική.
Κλεισαργιά: Σημαίνει το μέρος που κλείνεται από δύο βουνά και σχηματίζεται στενό πέρασμα.
Κουβέλιζα: Σημαίνει μικρή κυψέλη (κουβέλι) και προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη kuveljiza.
Κροϊμάδι: Σημαίνει μεγάλη βρύση, πηγή και προέρχεται από δύο αρβανίτικες λέξεις, την πρώτη kroi που σημαίνει βρύση και την δεύτερη madi που σημαίνει μεγάλη.
Κροϊντέρι: Σημαίνει βρύση του γουρουνιού. Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη kroi, βρύση και την λέξη ντέρι = γουρούνι.
Κροϊνάση: Σημαίνει η βρύση του Θανάση (Νάση).
Κρέκιζα: Είναι αρβανίτικη λέξη krekeze= σφεντάμι. Η περιοχή πήρε την ονομασία αυτή από τα πολλά σφεντάμια που υπήρχαν εκεί.
Κιάφα: Αρβανίτικη λέξη και σημαίνει διάσελο, αυχήν, στενό.
Κιάφιζα: Σημαίνει μικρό διάσελο, στενό και προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη qiafiza.
Καταβόθρα: Φυσική τρύπα που αναβλύζουν νερά. Είναι ένας όχτος κουφωτός από τον οποίο βγαίνει ζεστό νερό από τον Γενάρη μέχρι τον Μάη.
Κοκορεβυθιά: Αρβανίτικη λέξη προέρχεται από το φυτό κοκορέτσα (pistalatezebint hus). Στην περιοχή αυτή υπάρχουν πολλά τέτοια φυτά.
Κοπρέζες: Άγνωστη η προέλευση του τοπωνυμίου. Ο Φουρίκης αναφέρει το τοπωνύμιο ''κοπρέζα'' θέση στο Μαρκόπουλο Αττικής. Αυτό είναι υποκοριστικό του ελληνοαλβανικού koprea, τύπου σχηματισθέντος εκ του κοπριές.
Καλντερίμι: Προέρχεται από την τουρκική λέξη και είναι το μέρος του δρόμου το υψούμενο λίγο με πέτρες για να αποτελέσει λιθόστρωτο.
Κόντρα: Από τη λατινική contra λέξη που σημαίνει βραχώδης λόφος.
Κροϊ-Μπάρδη: Αρβανίτικη λέξη Μπάρδης (επων) Barde. Ο έχων λευκό χρώμα. Εδώ πιθανόν να σημαίνει την άσπρη βρύση, αν δεν έχει παραφθαρεί, τότε σημαίνει την βρύση του Μπάρδη.
Κρόϊ-zi: Σημαίνει μαύρη βρύση.
Κουρόρα: Σημαίνει κορυφή, στεφάνη. Είναι αρβανίτικη λέξη kurora.
Κρούαθι: Σημαίνει μικρή βρύση.
Κρόνιζα: Η σημασία της είναι μικρή πηγή ή βρυσούλα.
Καμάρι: Η περιοχή πήρε την ονομασία από την ''καμάρα'' που καλύπτει το νερό της εκεί πηγής. Επάνω από την πηγή υπάρχει η εκκλησία της Παναγίας η οποία κτίστηκε και αφιερώθηκε από τους πρώτους Χριστιανούς στην Παναγία και συνεορτάζεται από όλα τα γύρω χωριά την 1η Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο γιατί τους βυζαντινούς χρόνους είχε καθιερωθεί Πρωτοχρονιά η 1η Σεπτεμβρίου και πολύ αργότερα καθιερώθηκε η 1η Ιανουαρίου σε εκσυγχρονισμό με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Ο ναός έχει κτιστεί σε σχήμα σταυρού και πρέπει να είναι πρωτοχριστιανικός ναός, όπου κτίζονταν οι ναοί μέχρι τις εποχές του Ιουστινιανού, οπότε καθιερώθηκε ο τύπος της Βασιλικής.
Καμινάκι: Η περιοχή πήρε την ονομασία από ένα καμίνι που έχουν φτιάξει στην περιοχή αυτή την παλιά εποχή.
Καλιμπάκι: Προέρχεται από τη λέξη καλυβάκι, από μικρό πέτρινο καλύβι (ξεροτοίχι) στο οποίο διέμενε κάποιος βοσκός. Στην αρβανίτικη διάλεκτο, την οποία πολύ παλαιά μιλούσαν μαζί με την ελληνική γλώσσα, το ''Β'' το πρόφεραν ''μπ''.
Καρασιάφκα: Το όνομα πιθανότερο να προέρχεται από το όνομα του τότε ιδιοκτήτη. Ίσως είναι σύνθετο όνομα από την τούρκικη λέξη ''καρά'' και ''σιάφκας''. Στα τουρκικά ''καράς'' σημαίνει μαύρος. Ίσως το ''σιάφκας'' προήλθε από το ''σιαφ(α)κας'' και σάφακας, από το τουρκικό sufak που σημαίνει λυκόφως ή λυκαυγές και ονόματα Σιαφάκας και Σαφάκας (βλέπε Δημ. Τουμπαϊδη, ελληνικά επώνυμα τουρκικής προέλευσης, σελ. 152 και 155). Στην περιοχή υπάρχει μεγάλη πηγή στο χωράφι του Σιφούρα από την οποία υδρεύεται το Χρυσοχώρι. Στην περιοχή υπάρχουν πολλές συκιές, καρυδιές και ελιές. Τα σύκα φημίζονταν για την ποιότητά τους σε όλη τη Μεσσηνία.
Κατουνοτόπι: Από την αρβανίτικη λέξη ''κατουντ-ι'' που σημαίνει το χωριό, όχι όμως με τη συνηθισμένη του μορφή, αλλά τον πρόχειρο οικισμό, τον καταυλισμό, τον προορισμένο και διαμορφωμένο σύμφωνα με τις πολεμικές ανάγκες κατά πρώτο λόγο και τις κτηνοτροφικές κατά δεύτερο. Τέτοιους οικισμούς έστησαν οι Αρβανίτες της ομαδικής καθόδου του 14ου αιώνα. Σύμφωνα με τα παραπάνω, είναι νομίζω επιτρεπτό, να πιθανολογήσουμε την ύπαρξη τέτοιου οικισμού κατά τα παρελθόν στη θέση που προσδιορίζεται τοπωνύμιο, αφού και η μορφολογία του εδάφους συνηγορεί σε αυτό.
Κόριζα: Η ονομασία του τοπωνυμίου προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη kore-za που σημαίνει ''ραδίκι'' και κατ’ επέκταση ραδικότοπος.
Λάκκα: Προέρχεται από την ελληνική λέξη λάκκα που σημαίνει επίπεδη επιφάνεια που κλείνεται γύρω-γύρω από υψώματα (λόφους) ή βουνά.
Λάκκα Μάδι: Σημαίνει μεγάλη επίπεδη επιφάνεια.
Λάκκα Κλάδη: Προέρχεται από τη λέξη λάκκα και το όνομα του ιδιοκτήτη. Από την περιοχή αυτή αγναντεύεις τα χωριά και τον κάμπο της δυτικής Τριφυλίας, μέχρι την Κυπαρισσία. Η λάκκα αυτή δημιουργήθηκε από τον ιδιοκτήτη μέσα στη δασωμένη έκταση με σκοπό να μεγαλώσει την καλλιεργήσιμη γη του. Είναι ένα επίπεδο μέρος το οποίο τώρα έχει εγκαταλειφθεί. Από το δασωμένο αυτό μέρος περνάει μόνο κάποιος βοσκός με γίδια από τους λίγους που ακόμη έχουν απομείνει.
Λάκκα Σίπριμι: Σημαίνει πάνω λάκκα (επίπεδος αγρός). Η λέξη σίπριμι είναι αρβανίτικη και σημαίνει πάνω, sipez.
Λάζος: Σημαίνει τόπος που εκχερσώνεται για καλλιέργεια. Είναι σλαβική λέξη.
Λιούμι Κοπρινίτσας: Είναι αρβανίτικη λέξη ljumi και σημαίνει ποτάμι. Κοπρινίτσα είναι η περιοχή από την οποία διέρχεται το ποτάμι.
Λόγγος: Σημαίνει δάσος από διάφορα είδη δέντρων. Αποτελείται από μεγάλα δέντρα βελανιδιάς, από τα οποία έχουν μείνει ακόμη, που πρέπει να έχουν ηλικία εκατοντάδων χρόνων. Από την περιοχή αυτή οι κάτοικοι του χωριού προμηθεύονταν τα ξύλα για το χειμώνα.
Λάκκα Ζέζα: Το τοπωνύμιο αυτό προέρχεται από την ελληνική λέξη λάκκα που σημαίνει επίπεδη επιφάνεια και την αρβανίτικη zeza που σημαίνει μαύρη.
Λάκκα Κώστα Πρίφτη: Σημαίνει η λάκκα του Κώστα, ο οποίος ήταν παπάς.
Λογγιά: Σημαίνει τόπος δασωμένος σε εκτεταμένη καλλιεργήσιμη περιοχή, Προέρχεται από την αρχαία σλαβική λέξη longu.
Λούτσιζα: Είναι σλαβική μάλλον λέξη με αρβανίτικη κατάληξη. Λούτσιζα σημαίνει υγρότοπος, γούρνα με λίγο νερό.
Λίμι-Γκιώνη: Η λέξη λίμι είναι αρβανίτικη και σημαίνει αλώνι. Γκιώνης είναι ο ιδιοκτήτης του αλωνιού.
Λίσι Μίγκουλη: Σημαίνει δέντρο του Μίγκουλη. Το τοπωνύμιο προήλθε από ένα δέντρο που υπήρχε στον αγρό του ιδιοκτήτη. Ο Αραβαντινός αναφέρει χωριό Μίγκουλι κοντά στο Αργυρόκαστρο της Β. Ηπείρου. Προφανώς υπήρχε τέτοιο επώνυμο στους πρώτους κατοίκους του χωριού μας, όταν ήλθαν από τη Β. Ήπειρο στο διάστημα 1380-1400.
Μεσοράχη: Σημαίνει μισή ράχη.
Μούσγκα: Είναι σλαβική λέξη και σημαίνει πηγή με λίγο συνήθως νερό.
Μερέτι: Πήρε την ονομασία από το φυτό φιλλυρέα της μεσαίας τάξης των ελαιωδών (Oleaceae). Το φυτό φέρεται και με το όνομα γλατζινιά. Είναι ο γύινος του Θεόφραστου.
Μετσίκι: Είναι αρβανίτικη λέξη και σημαίνει φουσκάλα, κύστη και προκειμένου για τοπωνύμιο η υψηλότερη κορυφή του βουνού που μοιάζει με φουσκάλα.
Μουτσιάρα: Η λέξη είναι σλαβικής προέλευσης (moca) και σημαίνει βάλτος, τέλμα.
Μπιζμπάρδη: Το όνομα προέρχεται κατά μία εκδοχή από αρβανίτικη λέξη που σημαίνει ασπροπούλια. Ίσως όμως η ονομασία του οφείλεται και στο όνομα του πρώτου οικιστή Μπιζμπάρδη. Στην ενετική απογραφή της εκκλησιαστικής περιουσίας αναφέρεται ότι στην τοποθεσία αυτή υπήρχε χαλασμένη εκκλησία, η οποία κατά την παράδοση ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.
Μάλιζα: Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη μάλι και την κατάληξη iza που σημαίνουν μικρό βουνό. Στην ανατολική πλευρά του είναι κτισμένο το Σουλιμά, ενώ στην κορυφή υπάρχει επίπεδη επιφάνεια την οποία καλλιεργούσαν μέχρι το 1970. Σήμερα λόγω ελλείψεως εργατικού δυναμικού έχει εγκαταλειφθεί όπως σχεδόν τα περισσότερα ορεινά χωράφια. Από την τοποθεσία αυτή βλέπεις το μεγαλύτερο μέρος της Μεσσηνιακής πεδιάδας με τα χωριά της μέχρι την Καλαμάτα. Αγναντεύεις πολλά χωριά της Τριφυλίας και μερικά της Ολυμπίας. Επίσης τις πρωινές ώρες του καλοκαιριού φαίνεται και η Ζάκυνθος. Έχει υψόμετρο 817 μέτρα.
Μακελειό: Τόπος που έγινε μεγάλη σφαγή ανθρώπων. Η τοπική παράδοση δεν έχει διατηρήσει το επεισόδιο. Γι’ αυτό πρέπει να συνέβη πολύ παλιά.
Μούριζα: Σημαίνει τόπος με πολλά ξεράκανθα (οξυάκανθα).
Μαλιθάζι: Σημαίνει βουνό ξερό.
Μπότιζα: Σημαίνει λεπτός άργιλος, χώμα ασπριδερό ή κόκκινο, κατάλληλο για την κατασκευή αγγείων.
Μποκρίλα: Μάλλον κάποια κατωφέρεια μη κατάλληλη για καλλιέργεια εδάφους.
Μπρίνια: Είναι αρβανίτικη λέξη, brinje-a που σημαίνει πλεύρη πλαγιά. Έτσι ονομάζεται η μεγάλη έκταση που βρίσκεται πάνω από το χωριό Σουλιμά. Αποτελείται από πολλών ειδών άγρια δέντρα, κυρίως από πουρνάρια. Ο Δ. Γεωργακάς (Πελοπ. ΣΤ σελ. 298, αριθ. 2796) αναφέρει η ''Μπρίνια'', foot of a mountain.
Μπαρδάζα: Σημαίνει μέρος (τοποθεσία) υπόλευκο.
Μάλι Πρίφτη: Σημαίνει βουνό του παπά. Είναι αρβανίτικη λέξη, mal= βουνό και prift είναι ο παπάς.
Μπόζα Μπάρδι: Σημαίνει άσπρο χώμα και προέρχεται από τις δύο αρβανίτικες λέξεις, μπόζα, που σημαίνει χώμα και τη λέξη μπάρδα που σημαίνει άσπρο.
Ντράσες: Σημαίνει μεγάλες χοντρές πέτρες. Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη ''τρας'', χοντρός, ''χοντρολίθαρα''. Ο Δημ. Γεωργακάς (Πελοπον/κά ΣΤ τόμος, σελ. 300 Ν8824) γράφει για το τοπωνύμιο αυτό «The stone slab, breast small slab» (πετρόπλακες).
Ντουμάζι: Αρβανίτικη λέξη. Ίσως παραφθορά της λέξης dliane= όμοιος αγαπητός).
Ντάρδα Πούλου: Σημαίνει αχλαδιά του Πούλου. Η λέξη ντάρδα είναι αρβανίτικη λέξη και σημαίνει αχλαδιά. Πούλος είναι ο ιδιοκτήτης.
Ξυλοκέρα: Το τοπωνύμιο πήρε την ονομασία από μία ξυλοκερατιά που υπήρχε στην περιοχή.
Ούδα Γκέρα: Σημαίνει φαρδύς δρόμος. Προέρχεται από δύο αρβανίτικες λέξεις, την πρώτη που σημαίνει δρόμος και τη δεύτερη που σημαίνει φαρδύς.
Ούδε Γκλιάτα: Αρβανίτικες λέξεις που σημαίνουν ο δρόμος που οδηγεί στο χωριό Γκλιάτα ή δρόμος πλατύς.
Ούριζα: Είναι αρβανίτικη λέξη, ura, και σημαίνει γέφυρα και με την κατάληξη iza που σημαίνει μικρή γέφυρα.
Ούλιθι: Είναι αρβανίτικη λέξη, uli-thi, και σημαίνει περιοχή με μικρές ελιές.
Παλιογάλαρα: Η περιοχή ονομάζεται Παλιογάλαρα από τα γαλάρια που είχαν φτιάξει οι τσοπάνηδες και ξεχείμαζαν τα γιδοπρόβατά τους.
Πίκιζα: Σε κάποιο σημείο της περιοχής τον χειμώνα και την άνοιξη στάζουν σταγόνες νερού από την κορυφή του βουνού χωρίς να υπάρχει πηγή. Η ονομασία αυτή πρέπει να προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη ''πικτ'' που σημαίνει σταγόνες.
Πούσι φονιά: Πήρε την ονομασία από το πηγάδι που υπάρχει εκεί και το ψευδώνυμο του ιδιοκτήτη. Το πηγάδι αυτό έχει λίγο νερό, αλλά δροσερό. Το βάθος του είναι τρία μέτρα. Από αυτό έπαιρναν νερό το καλοκαίρι οι χωρικοί που αλώνιζαν στα δύο αλώνια που υπάρχουν σε μικρή απόσταση. Η λέξη είναι αρβανίτικη, ''pus-i'' και σημαίνει πηγάδι.
Πρόι: Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη ''proj'' και σημαίνει ρέμα, χείμαρρος, ξεροπόταμος.
Προλέκα: Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη proj και το όνομα του ιδιοκτήτη Λέκα.
Προζάνη: Σημαίνει ρέμα του Ζιάνη.
Πούσιζες: Αρβανίτικη λέξη που σημαίνει πηγάδια.
Ποριά: Σημαίνει στενή διάβαση από την οποία διέρχεται μονοπάτι.
Πλεύρη: Τοπωνύμιο στην ανατολική πλευρά της Μάλιζας ακριβώς πάνω από το χωριό. Είναι δασωμένο με μετρίου μεγέθους πουρνάρια και σφενδάμια.
Πολιγένια: Η ονομασία αυτή όπως υποστηρίζουν μερικοί προήλθε από τα καλλιεργούμενα εκεί αραβόσιτα, τα οποία λόγω της ευφορίας του εδάφους έβγαζαν ''γένια''. Η ονομασία αυτή πιστεύω ότι προέρχεται από κάποιο παλιό ιδιοκτήτη που είχε το επώνυμο Πολυγένης. Στην ομαλή αυτή χαράδρα υπάρχουν αρκετά νερά με τα οποία οι κάτοικοι του Σουλιμά πότιζαν τα χωράφια. Με το νερό αυτό σήμερα υδρεύεται το Άνω Δώριο.
Πινοσάβες: Pinjo στα αλβανικά σημαίνει βλαστάρι και με κατάληξη ovo (ελασ) που σημαίνει τόπος.
Πλάκα: Το τοπωνύμιο αυτό προέρχεται από τις ''πέτρινες πλάκες'' που υπάρχουν εκεί. Αρβανίτικη λέξη, ''pllake-guri'' πέτρινη πλάκα. Δεν έχει καμιά σχέση με τη λέξη plake που σημαίνει γριά.
Ρίζα: Σημαίνει τα ριζά του βουνού, τα πόδια του βουνού.
Ράπι: Είναι αρβανίτικη λέξη και rap σημαίνει πλάτανος.
Ρέπεζα: Είναι αρβανίτικη λέξη, rrep= πλάτανος και rrepeza σημαίνει πολλά μικρά πλατάνια.
Ρέθι: Η λέξη είναι αρβανίτικη και δηλώνει εκτεταμένη βραχώδη σειρά, η οποία προήλθε από την κατακρήμνιση σε σχήμα στεφάνης.
Ρένια ή Ρίνια: Σημαίνει ρίζα δέντρου, πρόποδες λόφου.
Στράλι: Το τοπωνύμιο προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη ''shtraalli'' που σημαίνει πυριτόλιθος, ''στουρνάρι''. Το έδαφος καλύπτεται από στουρνάρια (πυριτόλιθους) χρώματος ερυθρού από τα οποία προέρχεται το τοπωνύμιο.
Σιούρια: Το μέρος αυτό διακρίνεται για το άφθονο αμμοχάλικο που καλύπτει την επιφάνειά του. Η λέξη είναι αρβανίτικη, ''siur’ (rhur-i)'' και σημαίνει αμμώδης τόπος.
Σιέσι: Είναι μέρος προσηλιακό και ζεστό τον χειμώνα. Αποτελείται από χωράφια με περιβόλια με ελιές και λίγες συκιές. Η ονομασία προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη shesh-i που σημαίνει επίπεδο μέρος.
Συρθανάση: Το τοπωνύμιο έχει πάρει την ονομασία του από μικρή εκκλησία του Αγίου Αθανασίου που υπήρχε εκεί όπως αναφέρεται στην απογραφή της εκκλησιαστικής περιουσίας που έγινε κατά την περίοδο 1697-1700 από τους Ενετούς.
Συργιάννη: Η ονομασία του τοπωνυμίου προήλθε από την εκκλησία που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη. Ερείπια της εκκλησίας σώζονται μέχρι σήμερα. Το έτος 1958 ο ιδιοκτήτης του χωραφιού (Παπαδόπουλος Σωτήριος) όπως όργωνε το χωράφι, άνοιξε με το υνί μια τρύπα, την οποία όταν έκανε μεγαλύτερη και μπήκε μέσα βρήκε αρκετές εικόνες μεγάλης αρχαιολογικής αξίας. Τις μετέφερε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Σουλιμά. Δυστυχώς όμως αρχαιοκάπηλοι έκλεψαν τις περισσότερες και καλύτερες.
Σκίμπι: Είναι αρβανίτικη λέξη και σημαίνει βράχος. Με το όνομα αυτό είναι γνωστή τοποθεσία στην Καρασιάφκα, ακριβώς απέναντι από τον μύλο του Σκόνδρα. Είναι βράχος μεγάλου ύψους, απότομος και σχεδόν αδιάβατος.
Σέλκι: Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη shelic που δηλώνει τοποθεσία με πολλές ιτιές.
Σουφέτιζα: Προέρχεται από την τουρκική λέξη ''suvat'' που σημαίνει ποτίστρα και eza περιεκτική κατάληξη, σύνθετη λέξη, τόπος ποτίσματος ζώων. Ο Δημ. Γεωργακάς (Πελοποννησιακά ΣΤ τόμος) γράφει ότι σημαίνει πέτρινο παγκάκι.
Σπατιφιλίμ: Είναι αρβανίτικη σύνθετη λέξη από το spat που σημαίνει πλαγιά και τη λέξη fillim που σημαίνει αρχή, έναρξη.
Σπιθέριζες: Το τοπωνύμιο πήρε την ονομασία από μικρές λακκούβες πάνω σε πέτρες που συγκρατούν το νερό της βροχής.
Τσούκα: Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη ''τσούκε'' και σημαίνει κορυφή, ύψωμα. Το έδαφος της Τσούκας είναι πετρώδες, γεμάτα από μικρά πουρνάρια.
Τραγάνα: Έδαφος κοκκινωπό με μικρά στρογγυλά χαλίκια από στουρνάρι που τρίζουν κατά το σκάψιμο.
Φέρρες: Αρβανίτικη λέξη που σημαίνει περιοχή με βάτα, ''ferra''.
Φούσιζα: Είναι αρβανίτικη λέξη ''fuseza'' και σημαίνει μικρός κάμπος, ενώ φούσια μπούκουρη σημαίνει κάμπος ωραίος.
Φρασιούρι: Η ονομασία προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη frasher-i που σημαίνει περιοχή με μέλεγο. Ο μέλεγος είναι άγριο δέντρο και υπάρχουν πολλά στην περιοχή.
Φράμα: Σημαίνει περίφραξη.
Χίμα: Σημαίνει κατηφορικό μέρος.
Χώνη: Προέρχεται από την ελληνική λέξη ''χώνη'' ή χούνη.
Χούμπια: Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη ''hunb-a'' που σημαίνει βαθούλωμα ή μεγάλη λακκούβα που έχει γίνει από καταβύθιση του εδάφους.

Βιβλιογραφία
Βαγιακάκου Δ.: Η ετυμολογία κλπ. (Πελοποννησιακά, Τόμος ΙΕ).
Γεωργακά Δ.: Τοπωνύμια (Πελοποννησιακά, Τόμος ΣΤ).
Δραγούμη Στεφ.: Τοπωνυμικά Χρονικά Μορέως.
Ηλιόπουλου Κ.: Τοπωνυμικά της Ηλείας, περιοδικό ''Αθηνά'', Τόμος 40.
Παπαχριστοδούλου Χριστ.: Τοπωνυμικά της Ρόδου.
Πασχάλη Δ.: Τοπωνυμικά της Άνδρου.
Σταυρόπουλος Β.: Τριφυλιακή Εστία.

Έρευνα: Λεωνίδας Γ. Θεοχάρης

«ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΜΑΙΩΝ» Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2012

Κυκλοφόρησε το 94ο φύλλο της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΜΑΙΩΝ», για το διάστημα Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2012. Η εφημερίδα εισέρχεται στο 17ο έτος κυκλοφορίας της και συνεχίζει να ενημερώνει τους αναγνώστες της με ενδιαφέροντα θέματα.

Σε αυτό το φύλλο μπορούν οι αναγνώστες να διαβάσουν θέματα, όπως:

«Οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών της 9ης Δεκεμβρίου 2011» του συμπατριώτη μας οικονομολόγου Σωτηρίου Β. Παπαδόπουλου, από τη στήλη Σουλιμοχώρια αφιέρωμα στην «Κεφαλόβρυση (Ρίπεσι)», «Η δημοσιογραφία» του Βασίλη Σταθόπουλου, Μια ματιά στο χθες, Ο χορός του Συλλόγου μας (12-2-2012), «Η πλατεία Συντάγματος σήμερα» του Στάθη Παρασκευόπουλου, «αφιέρωμα στην Παμμεσσηνιακή Ομοσπονδία Αμερικής - Καναδά» του Φώτη Δημητρακόπουλου, από τη στήλη Παιδικές αναμνήσεις «Το αγαπημένο μου άλογο» του Δημήτρη Στρίγγου, Σουλιμοχωρίτικα και άλλα νέα, Ανακοινώσεις του Συλλόγου, Κοινωνικά και άλλα ενδιαφέροντα θέματα.

Βράβευση της συμπατριώτισσάς μας Κωνσταντίνας Λ. Θεοχάρη

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ
Ευρωπαϊκό Σήμα Γλωσσών
Η Εθνική Μονάδα για το πρόγραμμα Δια βίου Μάθηση-Ι.Κ.Υ, μετά την αξιολόγηση των προτάσεων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της δράσης «Ευρωπαϊκό Σήμα Γλωσσών», ανακοίνωσε ότι ένας από τους τέσσερεις βραβευμένους φορείς είναι το 4o Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής με υπεύθυνη καθηγήτρια και συντονίστρια τη συμπατριώτισσά μας Κωνσταντίνα Λ. Θεοχάρη, η οποία σε συνεργασία με το 6/θέσιο Δημοτικό Σχολείο Αγιάσματος Πηγών Καβάλας και τον συνάδερφο της Παναγιώτη Α. Ζαχόπουλο, υλοποίησαν το πρόγραμμα με τίτλο «Μαθαίνω Γερμανικά: Δημιουργώ, συνεργάζομαι, επικοινωνώ».
Τι είναι όμως το Ευρωπαϊκό Σήμα Γλωσσών;
Τo Ευρωπαϊκό Σήμα Γλωσσών είναι μια διάκριση που απονέμεται σε φορείς που επιτυγχάνουν να αναπτύξουν εργαλεία και να εφαρμόσουν μεθόδους διδασκαλίας που μπορούν να αποτελέσουν καλές πρακτικές και να υιοθετηθούν σε γλωσσικά περιβάλλοντα διαφορετικά από αυτά που αναπτύχθηκαν.
Το Ευρωπαϊκό Σήμα Γλωσσών απευθύνεται σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και κατάρτισης, ανεξάρτητα από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται και με επίκεντρο την προώθηση της καινοτομίας στη διδασκαλία γλωσσών.
Είναι μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα της πολυγλωσσίας που αποσκοπεί στην ανάδειξη καινοτόμων μεθόδων διδασκαλίας και εκμάθησης γλωσσών με απώτερο στόχο την συνολική αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας στον τομέα των γλωσσών σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η απονομή των βραβείων έλαβε χώρα την Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012 στο Αμφιθέατρο Διοικητηρίου Καβάλας. Τα βραβεία απένειμε ο καθηγητής, κ. Νίκος Δεμερτζής, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών και το βραβείο για το 4ο Δημοτικό παρελήφθη από τη συντονίστρια του έργου, κ. Κωνσταντίνα Θεοχάρη.
Σύμφωνα με την ίδια, αποτέλεσμα της υλοποίησης του προγράμματος ήταν ότι «οι μαθητές ανέπτυξαν προοδευτικά την ικανότητα να επικοινωνούν στη γερμανική γλώσσα και εξοικειώθηκαν με διαδικασίες συλλογικής εργασίας και λήψης αποφάσεων, ενώ οξύνθηκε η δημιουργική σκέψη και το κριτικό πνεύμα τους, καθώς δόθηκαν κίνητρα για ανάληψη πρωτοβουλιών».
Κωνσταντίνα Θεοχάρη: «Η διαπολιτισμική εκπαίδευση αναδείχθηκε ως αδήριτη ανάγκη».
Επιπλέον, η κ. Θεοχάρη σημείωσε ότι «τη σχολική χρονιά 2010-2011, η οποία συνέπεσε με το ευρωπαϊκό έτος για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, κληθήκαμε να διδάξουμε την γερμανική γλώσσα σε τμήματα της 5ης και 6ης Δημοτικού με μαθητές διαφόρων εθνικοτήτων, φυλών και κοινωνικών ομάδων με διαφορετικά θρησκεύματα και πολιτιστικές επιρροές». «Με αυτά τα δεδομένα», υπογράμμισε, «η διαπολιτισμική εκπαίδευση αναδείχθηκε ως αδήριτη ανάγκη, ώστε να προαχθεί η κατανόηση, η αλληλεγγύη και η αρμονική συμβίωση». «Επιλέχθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση», συνέχισε, «επιπρόσθετα προς το κύριο μέλημά μας, δηλαδή στην εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας, δραστηριότητες που εδράζουν στην δημιουργία, τη συνεργασία και την επικοινωνία, έχοντας ως απώτερο στόχο την αποδοχή του διαφορετικού, την ομαδικότητα και την άμβλυνση του αποκλεισμού και του κοινωνικού διαχωρισμού».

Παραδείσια-Τσακώνα. Έως Ιούνιο με παράκαμψη, άνοιξη του ’13 κανονικά στην κυκλοφορία

Από Μάιο έως Ιούνιο, αν δεν υπάρξουν σοβαρά προβλήματα από τις καιρικές συνθήκες, αναμένεται να παραδοθεί στην κυκλοφορία το τμήμα Παραδείσια - Τσακώνα με την προσωρινή παράκαμψη στο σημείο της γέφυρας Τ4, και μέσα στην άνοιξη του 2013 θα έχει γίνει η οριστική παράδοση του δρόμου, με ολοκληρωμένη και τη συγκεκριμένη γέφυρα, σύμφωνα με όσα είπε στο «Θάρρος» ο διευθυντής του έργου Νικ. Ντονάς.

Όσα ανέφερε, έρχονται σε αντίθεση με τις τελευταίες ανακοινώσεις που προέβλεπαν την κυκλοφορία με παράκαμψη κατά την περίοδο του Πάσχα και την ολοκλήρωση του έργου έως τον Οκτώβριο. Όπως σημείωσε, δεν υπάρχει καιρός για άλλες καθυστερήσεις, καθώς το Δημόσιο θα πρέπει να καταβάλλει ρήτρες στην παραχωρησιούχο κοινοπραξία (ΜΟΡΕΑΣ Α.Ε.), που έχει ως στόχο να δώσει στην κυκλοφορία το τμήμα Τσακώνα - Καλαμάτα έως τον Ιούνιο. Ανέφερε, επίσης, ότι η παράκαμψη θα έχει μήκος 600 με 700 μέτρα και το κόστος της υπολογίζεται σε 1,5 εκατ. ευρώ περίπου. Θα υπάρξει, όμως, και κόστος για το χρονικό διάστημα της λειτουργίας της, καθώς θα πρέπει να ελέγχεται η σήμανση - ασφάλιση, αλλά και να παρακολουθείται η κατολίσθηση μέσω ειδικού συστήματος, προκειμένου να δίνονται πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, αν προκύψουν προβλήματα, και να διακόπτεται άμεσα η κυκλοφορία.

Πηγή: Θάρρος

Ανακατατάξεις στο Δήμο Οιχαλίας λόγω παραίτησης του Αντιδημάρχου Ηλία Σταυρόπουλου

Στους ήδη ορισμένους Αντιδημάρχους Οιχαλίας μεταβιβάζει τις αρμοδιότητες του παραιτηθέντος Αντιδημάρχου Ηλία Σταυρόπουλου ο Δήμαρχος Φίλιππος Μπάμης.
Με σχετική του απόφαση στον Αντιδήμαρχο Γιώργο Κατσαμπάνη μεταβιβάζει τις αρμοδιότητες: Αναπλήρωση Δημάρχου. Έλεγχος και παρακολούθηση της οικονομικής λειτουργίας του Δήμου (προϋπολογισμός - απολογισμός - ισολογισμός - διαχείριση εσόδων - συνυπογραφή βεβαιωτικών καταλόγων - δημοτική περιουσία -διαχείριση δαπανών εκτός της υπογραφής χρηματικών ενταλμάτων-προμήθειες - αποθήκη - λογιστήριο - ταμειακή υπηρεσία - μισθοδοσία). Την έκδοση και υπογραφή όλων των αποφάσεων, εγγράφων και δικαιολογητικών που σχετίζονται με τις πιο πάνω ανατιθέμενες αρμοδιότητες.
Στον Ηλία Ντονά μεταβιβάζει τις αρμοδιότητες: Έλεγχος και παρακολούθηση της διοικητικής λειτουργίας του Δήμου (Δημοτολόγιο - Μητρώο Αρρένων - Πρωτόκολλο - Αρχείο - Δημόσιες Σχέσεις - προσωπικό - Δημοτική Αστυνομία - Ληξιαρχείο - Γραφείο Αλλοδαπών - ανταποκριτές ΟΓΑ - ΚΕΠ). Την έκδοση και υπογραφή όλων των αντίστοιχων αποφάσεων, εγγράφων και δικαιολογητικών.
Στον Αντιδήμαρχος Ευστάθιο Τασσιόπουλο μεταβιβάζει τις κατά τόπον αρμοδιότητες στη Δημοτική Ενότητα Οιχαλίας, την ευθύνη για την τέλεση των πολιτικών γάμων στη Δ.Ε., την πολιτική προστασία της και τη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένες εκεί. Την παρακολούθηση της εξέλιξης των έργων και των εργασιών που εκτελούνται στη Δ.Ε. Οιχαλίας, τη μέριμνα για την καλή κατάσταση και λειτουργία του εξοπλισμού που βρίσκεται εκεί. Την υπογραφή με εξουσιοδότηση του Δημάρχου, βεβαιώσεων, πιστοποιητικών, αδειών καταστημάτων και λοιπών διοικητικών εγγράφων που εκδίδονται από τις δημοτικές υπηρεσίες που λειτουργούν στα όρια της Δημοτικής Ενότητας. Τη συνεργασία με τους προέδρους των τοπικών κοινοτήτων και τους εκπροσώπους των τοπικών κοινοτήτων για την επίλυση των προβλημάτων τους. Την ευθύνη για οποιοδήποτε επιμέρους θέμα προκύψει και δεν αναφέρεται ανωτέρω στα όρια της Δημοτικής Ενότητας Οιχαλίας.

Πηγή: Ελευθερία

Ανακοίνωση του Συλλόγου Αγίου Γεωργίου Δωρίου

Σύλλογος Αγίου Γεωργίου Δωρίου «Ο Αη Γιώργης»

Αγία Ελένη

Το όνειρο των συγχωριανών μας και όχι μόνο, για την ανέγερση του Ι.Ν. της Αγίας Ελένης, γίνεται επιτέλους πραγματικότητα.
Ήδη έχουν ξεκινήσει οι εργασίες στην ίδια τοποθεσία με την παλαιά ερειπωμένη εκκλησία, την οποία και θα αναδείξουμε.
Παρακαλούμε όλους τους συμπατριώτες, αλλά και φίλους μας, όπου κι αν βρίσκονται, εντός ή εκτός Ελλάδος, να στηρίξουν την προσπάθειά μας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Τηλέφωνα επικοινωνίας:
Παπακώστας Λεωνίδας: 6973-661.505
Πανταζής Αναστάσιος: 6932-200.828
Πολυμενόπουλος Παναγιώτης: 6945-876.431

Ένας χρόνος αγιογράφησης του Ι.Ν. Αγίας Τριάδας Άνω Δωρίου

Το μεγάλο έργο της αγιογράφησης του Ι.Ν. Αγίας Τριάδας Άνω Δωρίου, που ξεκίνησε πριν ένα χρόνο ακριβώς, προχωράει με εντατικούς ρυθμούς.
Στο μέχρι τώρα διάστημα έχουν ολοκληρωθεί τα πλαίσια που θα τοποθετηθούν οι θρησκευτικές παραστάσεις, έχουν τοποθετηθεί σε όλες τις καμάρες οι εικόνες των αποστόλων και των προφητών καθώς επίσης και στο πάνω νότιο μέρος του ναού οι παραστάσεις από το δωδεκάορτο (τις δώδεκα σημαντικές γιορτές του λειτουργικού έτους που αναφέρονται στα σπουδαιότερα γεγονότα της ζωής του Χριστού).
Κατά δήλωση του αγιογράφου κ. Νίκου Γιαννακόπουλου το έργο έχει ολοκληρωθεί σε ποσοστό 30-35 % περίπου και τις επόμενες μέρες, μέσα στο Μάρτιο, άλλες πέντε παραστάσεις τουλάχιστον, ίσως και περισσότερες, θα κοσμούν το ναό. Συγκεκριμένα θα τοποθετηθούν δύο παραστάσεις της Παναγίας στο δυτικό μέρος και τρεις από το δωδεκάορτο στο βόρειο μέρος.
Το βίντεο δείχνει την μέχρι σήμερα πορεία του έργου.

Επειδή το ανωτέρω βίντεο δεν μπορεί να αναπαραχθεί στις Η.Π.Α. μόνο, ακολουθεί το επόμενο που παίζει παντού με χαμηλότερη ποιότητα βέβαια.

Κοπή πίτας του Συλλόγου Κυπαρισσίων "Η Αρκαδιά"

Με επιτυχία, γι’ άλλη μια χρονιά, ο Σύλλογος Κυπαρισσίων της Αθήνας «Η Αρκαδιά» έκοψε την πίτα του το βράδυ της Κυριακής στο restaurant “Μέγας Αλέξανδρος” στην Αθήνα.
Σε μια κατάμεστη αίθουσα, συγκεντρώθηκαν πάρα πολύ απόδημοι Κυπαρίσσιοι και θα ήταν ακόμα περισσότεροι (με φόβο φυσικά να μην χωρούν στο ζεστό κατ’ άλλα χώρο) αν με τα γεγονότα της προηγούμενης Κυριακής δεν καταστρεφόταν μέρος του ταχυδρομείου της Ομόνοιας, στο οποίο είχαν μεταφερθεί οι προσκλήσεις για τους εκατοντάδες συμπατριώτες μας της πρωτεύουσας. Σ’ αυτό το σημείο να σημειώσουμε τη συγνώμη του Δ.Σ. προς όσους δεν παρέλαβαν τελικά την πρόσκληση λόγω του προαναφερθέντος γεγονότος.
Πέρα από αυτό, η βραδιά ήταν τόσο ζεστή, εγκάρδια και χαρούμενη που για λίγο ξεχάστηκαν τα προβλήματα, κοινωνικά και ατομικά. Ενδεικτικά αξίζει να σημειωθεί ότι μετά τους χαιρετισμούς, τις ομιλίες, την κοπή της πίτας και το πλουσιότατο δείπνο που ακολούθησε οι παρευρισκόμενοι άρχισαν το τραγούδι και το χορό, δημιουργώντας ένα εξαιρετικό κλίμα…
Η Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Ρούλα Τσατσάκου-Θεοδωροπούλου αφού καλωσόρισε και ευχήθηκε σε όλους υγεία και δημιουργικότητα για το 2012, ανέφερε την αγωνία της για το νέο έτος, αλλά και την πρόκληση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων με επιμονή και υπομονή, με πίστη και αγώνα, με αλληλοβοήθεια και αλληλοϋποστήριξη. «Πρέπει να ξεκινήσουμε όλοι, να αναπτύξουμε καλύτερες σχέσεις με τους γύρω μας, με το περιβάλλον, με τον ίδιο μας τον εαυτό. Να φτιάξουμε την κοινωνία μας με ανθρωπιά και δικαιοσύνη».
Αναφέρθηκε στη εκπλήρωση από τους συλλόγους κι άλλων καταστατικών σκοπών, πέρα από τον πολιτισμό, με πιο κοινωνικό περιεχόμενο και κοινωνική δράση.
Έκανε αναφορά και πάλι στην προσπάθεια για τη δημιουργία του επαγγελματικού οδηγού, που θα βοηθήσει αρκετούς συμπατριώτες μας εδώ στην Αθήνα-επαγγελματίες ή κάποιους που χρειάζονται εκείνη τη στιγμή ένα επαγγελματία.
«Η αλήθεια είναι ότι το ενδιαφέρον από επαγγελματίες να εγγραφούν δεν είναι πολύ μεγάλο, αλλά επειδή η οικονομική συγκυρία είναι τέτοια που μέσα από αυτόν ίσως υπάρξει κάτι θετικότερο». Ο οδηγός θα προωθηθεί σε όλα τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου.
Για το περιοδικό του Συλλόγου «Τριφυλιακή Εστία» η κυρία πρόεδρος είπε ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα λόγω του τεράστιου εκδοτικού κόστους, για την δεδομένη οικονομική κατάσταση του συλλόγου, λαμβάνοντας υπόψη και την κατάργηση της ταχυδρομικής ατέλειας για την αποστολή του, διπλασιάζοντας, σχεδόν, το κόστος έκδοσης. Γι αυτό και θα εκδίδεται από δω και στο εξής δυο φορές το χρόνο και θα αποστέλλεται μόνο στους ενεργούς συνδρομητές και όχι πλέον σε συνδρομητές που μετά την αρχική εγγραφή τους έχουν δείξει αδιαφορία και οφείλουν συνδρομές παλαιοτέρων ετών. Γι’ αυτό όσοι θέλουν να παραλαμβάνουν την «Τριφυλιακή Εστία» -ένα πραγματικά αξιόλογο περιοδικό που προωθεί τον πολιτισμό της στην περιοχής μας- θα πρέπει να τακτοποιήσουν τις τυχών οικονομικές τους οφειλές.
Ακόμα έγινε λόγος και για την σκέψη της να υπάρξει χώρος στο περιοδικό για την δημοσίευση αξιόλογων κειμένων, λογοτεχνικής ύλης, από ταλαντούχους μαθητές της ευρύτερης περιοχής ώστε να στηριχθούν και να προβληθούν στα πρώτα τους βήματα.
Τέλος αναφέρθηκε στις προσεχείς εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. του συλλόγου-θα πραγματοποιηθούν μέσα στην Άνοιξη-και κάλεσε όλους τους πρόθυμους και αυτούς που δείχνουν ενδιαφέρον για τον σύλλογο, το περιοδικό και για τα δρώμενα που πραγματοποιεί ο σύλλογος-παρόντες και απόντες-να συμμετάσχουν και να στηρίξουν τη λειτουργία του συλλόγου και του περιοδικού απ’ όποια θέση μπορούν…
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν και εκφώνησαν σύντομο χαιρετισμό λίγοι θεσμικοί παράγοντες, μεταξύ αυτών ο βουλευτής Μεσσηνίας και μέλος του συλλόγου Δημ. Κουσελάς, ο αντιδήμαρχος του δήμου Αθηναίων κ. Αγγ. Αντωνόπουλος και η πρόεδρος του Ο.Ν.Α. του δήμου Αθηναίων κα. Τούλα Ψαράκη.
Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ν. Μεσσηνίας κ. Νάντια Γιαννακοπούλου έστειλε εκπρόσωπο της την αδελφή της Ελένη.
Επιστολές και μηνύματα για την μη παρουσία τους στην εκδήλωση και με τις ευχές τους απέστειλαν: ο βουλευτής της Ν.Δ. του Ν. Μεσσηνίας κ. Ιωαν. Λαμπρόπουλος, ο δήμαρχος Κυπαρισσίας κ. Κ. Κόλλιας και ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Τριφυλίας κ’ Ολυμπίας κκ. Χρυσόστομος, που απέστειλε όμως σαν εκπρόσωπο του τον πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Σταύρου ο οποίος και ευλόγησε την πίτα του Συλλόγου.
Επίσης στην εκδήλωση ήταν παρόντες Πρόεδροι, Αντιπρόεδροι, Γεν. Γραμματείς συλλόγων της Αθήνας όπως οι κύριοι: Κ. Αδαμόπουλος, Ν. Βορρές, Στ. Χάρταλος, Γ. Χριστόπουλος, Ν. Καρυώτης κ.α.
Να πούμε επίσης ότι υπήρξαν και κάποιες απουσίες, των μελών του Δ.Σ.: Μίμη Ντρούλια, που μαζί με την πρόεδρο και μέλη του Δ.Σ. οργάνωσαν την όλη εκδήλωση, αλλά μια ανειλημμένη υποχρέωσή του στην Κυπαρισσία τον κράτησε μακριά μας, Ηλία Γιαννόπουλο και Ηλία Παρασκευόπουλο που έλειπαν στο εξωτερικό.
Την εκδήλωση συντόνισε ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου και πρόεδρος της ομοσπονδίας συλλόγων-συνδέσμων Τριφυλίας κ. Πάνος Λούτος.

Αποκριάτικες εκδηλώσεις της Δημοτικής Ενότητας Δωρίου

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 2012

Μαθητές της Α΄ τάξης του Λυκείου Δωρίου ανεβάζουν παράσταση

Η μουσικοχορευτική παράσταση με τίτλο “Η συνομωσία της ευτυχίας“ ανεβαίνει από την Α‘ τάξη του Λυκείου Δωρίου, το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου, στις 7.30 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Δωρίου. Πρόκειται για μια διασκευή του ομότιτλου έργου της Ευγενίας Βραδή.

Είναι μια παράσταση - αποκλειστικό δημιούργημα των μαθητών της Α‘ Λυκείου αφού το σενάριο, η σκηνοθεσία, τα σκηνικά, τα κοστούμια και οι χορογραφίες έχουν γίνει μόνο από τα παιδιά.

Πηγή: Ελευθερία

Ο Σύλλογος Άνω Δωριτών βράβευσε το Δημήτρη Παν. Αθανασόπουλο

Την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012, πραγματοποιήθηκε ο ετήσιος αποκριάτικος χορός του Συλλόγου Άνω Δωριτών, η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας και η βράβευση των πτυχιούχων - επιτυχόντων στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. - αριστούχων Γυμνασίου και Λυκείου μαθητών.
Πριν τις βραβεύσεις των μαθητών, ο Σύλλογος Άνω Δωριτών, τίμησε το Δημήτρη Π. Αθανασόπουλο, απονέμοντάς του αναμνηστική πλακέτα, για τη μεγάλη του προσφορά στο χωριό μας και γενικά στα Σουλιμοχώρια.
Το τιμώμενο πρόσωπο προσφώνησε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αναστάσιος Δ. Αρνόκουρος, ο οποίος χαρακτηριστικά είπε:
«Χαιρετίζουμε την αξιοζήλευτη προσπάθειά του για την ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας του χωριού μας και γενικά των Σουλιμοχωρίων, με την έκδοση του βιβλίου του ''ΝΤΡΕΔΕΣ - Οι αδικημένοι της ιστορίας''.
Φίλε Δημήτρη,
Ο αγώνας σου για την ιστορική αλήθεια είναι αγώνας δικαίωσης των προγόνων μας και σου αξίζουν πολλά συγχαρητήρια.
Με την πώληση του βιβλίου ο κ. Αθανασόπουλος έχει συμβάλει σημαντικά στην ανακαίνιση και αγιογράφηση του Ι.Ν. Αγίας Τριάδας Άνω Δωρίου».
Την αναμνηστική πλακέτα επέδωσε ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Δημήτριος Ι. Αλλαγιάννης.
Στη συνέχεια ο κ. Αθανασόπουλος ευχαρίστησε το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Άνω Δωριτών, για τη μεγάλη τιμή που του έκανε.
Για να μην καταχραστεί το χρόνο, έστω και ελάχιστα, από το γλέντι που επακολούθησε - σεβόμενος τους παρευρισκομένους - ο Δημήτρης Αθανασόπουλος έστειλε στο ιστολόγιο αυτά που δεν είπε για τη βράβευσή του και θα ήθελε να πει προς όλους τους παρευρισκομένους:
«Κε Πρόεδρε, Κα και Κοι Σύμβουλοι του Συλλόγου των Άνω Δωριτών «ΤΟ ΣΟΥΛΙΜΑ». Κες και Κοι συνδαιτυμόνες:
Όταν πριν από αρκετά χρόνια ξεκίναγα από το χωριό που γεννήθηκα, το Μύρον της Κυπαρισσίας, για την πρώτη μου επίσκεψη στο Σουλιμά, το χωριό των προγόνων μου, με σκοπό να αναζητήσω τις ρίζες μου, ώστε να μην με ξανά-προσβάλουν, για την άγνοιά μου αυτή, ούτε καν πέρασε από το μυαλό μου ότι θα ερχόταν μια μέρα που θα έγραφα ένα βιβλίο 586 σελίδων για τα Σουλιμοχώρια και τους Ντρέδες, ότι αυτό το βιβλίο θα τύχαινε τέτοιας μεγάλης απήχησης και ότι θα με βράβευαν γι αυτό.
Όλα αυτά από έναν άπειρο κι ερασιτέχνη, έναν εραστή σωστότερα της ιστορίας των προγόνων του, που έτσι χωρίς καμιά επιστημονική κατάρτιση και - συγγραφική εμπειρία και με μόνη συντροφιά τη δίψα μου να μάθω από πού κρατάει η σκούφια μου και ότι άλλο είχε σχέση με τα Σουλιμοχώρια και τους Ντρέδες προγόνους μου.
Η δίψα μου αυτή λοιπόν και η πίκρα που δοκίμασα όταν διαπίστωσα την μεγάλη αδικία που έχει γίνει σε βάρος των προγόνων μου, από τους ιστορικούς που έγραψαν την ιστορία της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, οι οποίοι παρότι γνώριζαν ότι οι Ντρέδες υπήρξαν οι πρωτοπόροι και οι πρωταγωνιστές της και δεν έγραψαν ούτε μια λέξη γι αυτούς, με οδήγησαν στο γράψιμο του βιβλίου «ΟΙ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ», για το οποίο βραβεύομαι σήμερα.
Αγαπητοί συμπατριώτες: Στα δέκα χρόνια που ασχολήθηκα με το γράψιμο αυτού του βιβλίου, πέρα από τα παραπάνω, διαπίστωσα και κάτι ακόμα που με έκανε να νιώθω καθημερινά όλο και πιο πολύ περήφανος που η σκούφια μου κρατάει από τους θρυλικούς Ντρέδες. Αυτό το κάτι, ας μου επιτρέψετε να το βροντοφωνάξω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, για να τ’ ακούσουν όλοι όσοι στις φλέβες τους τρέχει Ντρέδικο αίμα.
Αδέρφια: Στα Σουλιμοχώρια εκείνου του καιρού, υπήρχε κάποια αόρατη δύναμη, ας την πούμε ψυχή, ας την πούμε καρδιά, κάτι τέλος πάντων πιο δυνατό από τη ζωή και το θάνατο. Υπήρχε η αντρειοσύνη, η γενναιότητα, η παλικαριά, το πείσμα, η μπέσα και μαζί με όλα αυτά, εκείνο το κάτι άλλο που σε έκανε να χαίρεσαι, να καμαρώνεις και να νιώθεις υπερήφανος που γεννήθηκες Ντρες. Συνάμα δε να τρομάζεις όλους τους άλλους και πιο πολύ απ’ όλους τον αιμοβόρο Τούρκο δυνάστη.
Γι αυτό βγήκαν τότε τόσοι πολλοί Ντρέδες καπεταναίοι και κλέφτες που δόξασαν το όνομα και το έκαναν θρυλικό και αθάνατο. Όταν δε ξημέρωσε η «Άγια μέρα» και πήραν το «χαρωπό μαντάτο» από τον Κολοκοτρώνη, έτοιμοι καθώς ήταν απ’ ανέκαθεν, μπήκαν μπροστάρηδες στον υπέρ πάντων αγώνα κατά του «τρομερού Οθωμανικού θηρίου». Αυτοί άνοιξαν την σκηνή του πολέμου στη Λιγούδιστα της πεδινής Τριφυλίας κι αφού πρωταγωνίστησαν σε όλη την οκτάχρονη διάρκειά του, οι ίδιοι την έκλεισαν στα Γουβαλάρια της Ορεινής Τριφυλίας.
Όμως, όταν ήρθε η λευτεριά και στη συνέχεια τα βραβεία και οι αμοιβές, όλοι τους ξέχασαν. Ούτε τους βράβευσαν, ούτε τους αντάμειψαν. Κι όταν εκείνοι, θυμωμένοι απ’ την αδικία, σήκωσαν τ’ άρματά τους, κατά των ξενόφερτων Βαυαρών, για να πάρουν τα δίκαιά τους, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό σε βάρος τους, που κατάληξη είχε την απομόνωση, το μπουντρούμι και την καρμανιόλα. Ας μην ξεχνάμε πως: «Τους κλέφτες χάλασε η Τουρκιά και οι Βαυαροί τους Ντρέδες». Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν τους πέρασαν ούτε καν στα ψιλά της ιστορίας του αγώνα.
Όλα αυτά και πολλά άλλα, έμειναν θαμμένα για πολλά χρόνια, ώσπου ο Σύλλογός σας ξεκίνησε μια επίπονη προσπάθεια για να φέρει στο φως τις λαμπρές και ένδοξες μνήμες, τους θρύλους και τις παραδόσεις της Ντρέδικης ιστορίας και διαδρομής. Σ’ όλους αυτούς που ξεκίνησαν, αλλά και σε σας που συνεχίζετε, αυτή τη δύσκολη προσπάθεια, αξίζουν θερμά συγχαρητήρια και πολλά μπράβο. Σας παρακαλώ να δεχθείτε και το δικό μου ταπεινό μπράβο, αλλά και την προτροπή μου να συνεχίσετε με τον ίδιο ζήλο, την δύσκολη κι επίπονη προσπάθειά σας, γιατί υπάρχουν κι άλλες πτυχές της Ντρέδικης διαδρομής που δεν έχουν δει ακόμα το φως.
Όσο για εμάς τους υπόλοιπους, έχουμε ιερή υποχρέωση και καθήκον, να στηρίζουμε τούτους εδώ τους μπροστάρηδες, με την αγάπη, με το κύρος, με το λόγο, με την παρέμβαση, με την πένα και κυρίως με το πουγκί μας, ώστε δυνατοί απ’ όλες τις πλευρές, να προβαίνουν σε παρόμοιες εκδηλώσεις, στην επίλυση των προβλημάτων του χωριού και των κατοίκων του και κυρίως στην προβολή της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς που μας άφησαν παρακαταθήκη οι θρυλικοί προγονοί μας.
Το τελευταίο, θαρρώ πως θα είναι το καλύτερο μνημόσυνο στην μνήμη των Ντρέδων προγόνων μας.
Κε Πρόεδρε, Κα και Κοι Σύμβουλοι: Για τα Σουλιμοχώρια και τους Ντρέδες, θα μπορούσα να μιλάω πολλές ώρες, αφού ο θρύλος και η ιστορία που τους συνοδεύει είναι τεράστια. Όμως, εδώ ήρθαμε να φάμε, να πιούμε και να γλεντήσουμε Σουλιμαίικα κι όχι για μακρόσυρτους κουραστικούς λόγους. Μετά απ' αυτά τα λίγα που είπα λοιπόν, δεν έχω άλλο να πω, παρά να σας ευχαριστήσω από τα τρίσβαθα της Ντρέδικης ψυχής μου για την τιμή που μου κάνετε σήμερα. Είναι μια τιμή πολύ μεγάλη, που με τιμά ιδιαίτερα, αλλά και με φορτώνει υποχρεώσεις απέναντι σε σας προσωπικά και στο Σύλλογό σας γενικότερα, για τις οποίες σας ορκίζομαι, με μπέσα για μπέσα, θα κάνω ότι μπορώ, για να σας ανταποδώσω αυτή τη χειρονομία σας.
Κλείνοντας, να μου επιτρέψετε, να ευχαριστήσω δημόσια όσους βοήθησαν στην προβολή και στη διάθεση του βιβλίου μου.
Πρώτα το Σύλλογό σας, έχει κάνει τόσα πολλά για την προβολή και την διάθεση του, ώστε όσα ευχαριστώ και να πω είναι πολύ λίγα.
Τους Στρ/γούς Κους Θεοχάρη Λεωνίδα και Πάλλα Κων/νο.
Όλους όσους διατέλεσαν σύμβουλοι του Συλλόγου σας από το 2005 και μετά.
Το Γιάννη Ανδριόπουλο και το Ιστολόγιό του ΑΝΩ ΔΩΡΙΟ.
Και τέλος την εφημερίδα του Συλλόγου σας «ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΜΑΙΩΝ», που μέσα από τις σελίδες της, έκανε γνωστό το βιβλίο μου στα πέρατα του κόσμου.
Κε Πρόεδρε, Κα και Κοι Σύμβουλοι, αφού και πάλι σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου κάνατε σήμερα, εύχομαι σε όλους σας ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΥΓΕΙΑ και ΜΑΚΡΟΗΜΕΡΕΥΣΗ, ώστε να φέρετε σε πέρας το βαρύ και δύσκολο έργο που έχετε αναλάβει και, βέβαια, κάθε επιτυχία στο Σύλλογό σας για το καλό του χωριού και των συγχωριανών σας.
Σας ευχαριστώ πολύ και καλή διασκέδαση σε όλους».

Πρόσκληση για την κοπή της πίτας του Συλλόγου Κυπαρισσίων "Η Αρκαδιά"

Ο χορός του Συλλόγου μας (12-2-2012)

Σύλλογος Άνω Δωριτών - 12/2/2012 (Βραβεύσεις - Κοπή πίτας)